Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym ?myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą?. To z niej czerpała większość postmodernistycznych
Jako metodę poznania, w opozycji do G.W.F. Hegla i K. Marksa, zaproponował "Dialektykę negatywną" , która dzięki odrzuceniu syntezy, a wraz z nią dominacji ogólnego nad szczególnym, pozwalała eksponować różnice i poszukiwać tego, co w poznawanym specyficzne i niepowtarzalne. Historię - stanowiącą
Jaka jest przyszłość prawicowego radykalizmu? To źle postawione pytanie – stwierdza Adorno. Brzmi tak, jakbyśmy rozmawiali o pogodzie lub zbliżającym się tornado. Czuć w nim rezygnację. To, jaka będzie przyszłość, zależy w ostatecznej instancji od nas – to na nas spoczywa odpowiedzialność. Adorno
W Minimach Moraliach (1951) Adorno zawarł sumę swych refleksji nad szaleństwem i przemocą nowoczesnego świata. To jedno z najwybitniejszych dzieł współczesnej filozofii. Autor posłowia, Marek J. Siemek, pisze, że Adorno zastanawia się: „Jak uchronić prawowite dziedzictwo tego rozumu przed koszmarem
Książka jest efektem projektu badawczego przeprowadzonego tuż po II wojnie światowej pod kierownictwem Adorna w Berkeley. Badania miały wyjaśnić warunki i okoliczności, które umożliwiły rozprzestrzenienie się nazizmu w Europie wśród tzw. zwykłych ludzi, a ogólniej - proces powstawania uprzedzeń
